Belediyede geçici işçi olarak çalışıyordum.Üniversiteyi belediyede çalışarak okumuştum yaşadığım şehirde okuduğum için yurtta kalmak veya evde kalmak gibi o duyguları hiç tatmadığım için merak ediyordum.
Ankara'da okuyan kuzenim evde arkadaşları ile kalıyordu yaz mevsimiydi staj görüyordu bende işyerinden bir haftalık izin alıp Ankara'ya kuzenimin yanına gittim misafir olarak 4 gün yanında kalıp merakımı gidermek istedim. Evde kaldıkları arkadaşları ile tanıştım. Her akşam yapmış oldukları zikirlere katıldım. Tabi ben bu tür yaşantıdan uzak yaşıyordum. Bilgim eksikti ve bana Risale-i Nur kitaplarından bahsedildi küçük cep kitapları şeklindeydiler. Okumak istedim ama zamanım yoktu artık Zonguldak'a dönmem gerekiyordu fakat arkadaşlardan bir tanesi bana bu kitapları satın alabileceğimi ve bunun için yardımcı olacağını söyledi bende kabul ettim .
Kırtasiyeye gittik ve Risale-i Nur kitaplarının cep kitapçığı şeklinde olanlardan aldım. O ama kadar bu kitapların isimlerini bile daha duymamıştım Yıl 1993 tü. Aldığım bu kitapları evde okuyarak ve her akşam zikir çekerek bir süre devam ettim. Fakat belli bir süre sonra yanımda başka benimle beraber okuyup destekleyecek veya bana arkadaş olacak yada motive edecek birileri olmayınca belli bir süre sonra okumayı bıraktım.
Tabi kamuda çalışıyorum ve bu tür kitapları işyerimde okumak yada yanımda taşımak çevremdekiler tarafından tepki topluyordum. Çevreninde etkisiyle uzaklaştım. Fakat Şuan ikinci yılımı dolduruyorum Umreye gittim İşyerimde kapalı durabiliyorum Belediye Başkanım Ali Bektaş Sağ olsun izin veriyor ve facebook ta Uğur Akkafa'yı takip ediyorum ve Risale-i Nur sohbetleri ile tanıştım henüz o kitapları temin edemedim ama sohbetler ile daha da yaşantımın değiştiğini söyleyebilirim. Hatta bence o yıl 1993 yılında tanıştığım Risale-i Nur kitaplarının da yaşantımın değişmesinde etkili olduğunun inancındayım.Teşekkür ederim.
Emine Çetin / Zonguldak / Kamu İşcisi