Elhamdülillahi rabbil alemin esselatü vesselamü ala rasulina muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmain Öncelikle bu hikayeyi yazıp paylaşmaktan gurur duyduğumu ve bu imkanı veren kardeşlerime teşekkürlerimi belirtmek isterim.
İlk olarak askerde tanıştım Risale-i nur ile. Bizim sıhhiye çavuşu sabah altı gibi koğuşa geldi beni uyandırmaya.Çavuş dedim niye bu saatte uyandırıyorsun beni.Namaz vakti dedi.
Ben de ya şimdi kılarsam her vakit her vakit nasıl olacak deyince.
Kardeş hiç kılmamaktan iyidir dedi.sabah namazına kalktım sonra öğleni derken namaz kılmaya başladım.Yalnız bana bir gerekçe lazımdı !
Ben neden günde 5 vakit namaz kılıyordum? Ben namaz kılmasam da Allahı seviyorum.
O sıralarda askeriyenin ufacık mescidinde gözüme kırmızı kaplı bir kitap takıldı. Rengi dikkatimi çekti,önemli birşey olsa gerektir dedim.Biraz kurcaladım,sonra bir arkadaş yanıma geldi.
Demek sende bizim kardeşimizsin dedi. O zamana kadar iyi arkadaşlar edinemeyen ben bir anda çok efendi bir arkadaşla tanıştım hem de bana kardeşim dedi.Bir an duraksadım,pardon bilader bir yerden mi tanışıyoruz dedim.Sen Risale i nur okuyorsun sende bizim kardeşimizsin dedi.Ben çok sevindim.kapağı bir kaldırdım Risale-i nur.
Sonra başka bir arkadaşım hafta sonu çantacı Necmi abinin bulunduğu bir sohbetten bahsetti.Çarşı izninde oraya gittim.Bir insan bu kadar şeker olur dedim içimden.Sonra İzmir de sohbet edilen yerleri sordum.Böylece Risale-i Nuru daha iyi tanıdım.
Neden 5 vakit namaz kılmak gerekliymiş neden 1400 yıldır böyleymiş öğrendim elhamdülillah. ve daha bir çok şey öğrendim. çok ağladım, tabi mutluluktan. Sanki İslamiyeti yeni öğreniyordum.işte benim kısaca hikayem böyle…
Muzaffer Sayar / İzmir / Matbaa