Merhaba sevgili kardeşlerim.Allahın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.Ben 27 yaşındayım ve iki yıllık bir evliliğim var.Benim risale-i nurla tanışmam 18 yaşıma dayanıyor.Eğitim hayatında başarılı bir öğrenciydim.İdeallerim vardı.İyi bir üniversiteyi kazanmak, okulum bitince iyi bir meslek sahibi olmak istiyordum.Fakat ailemin maddi durumu pek iyi değildi.Saatlerce ders çalışıyordum.Çalışkan bir öğrenciydim ama karakteri kötü bir öğrenci.

Anneme ve babama çok itaatsizdim. Onları çok üzer ve kırardım. Annemle babam bazen benim yüzümden birbirleriyle kavga ederlerdi. Onları çok yıprattım. Annem her gün benim yüzümden ağlardı. Dışarıda da tüm insanlarla dalga geçer, herkesi aşağılardım. İnsanların kusurlarını yüzlerine vururdum. Çok kalpler kırdım. Bazen de arkadaşlara uyarak hırsızlık dahi yapardık.

Sigara içerdik. Yani kötü alışkanlıkların çoğu vardı. Derken üniversite sınavını kazandım. Kayıt yaptırmaya gitmemize tam bir hafta vardı. Gece uyumak için yatağıma girdim. Uyumadan önce biraz hayallere daldım. Üniversiteye gidince daha da özgür olacağım. Her istediğimi yapacağım diye düşünürken uykuya dalmışım. Derken bir rüya gördüm.

O zamanlar bilmiyordum. Derdimi anlatamadım. Sanki uyanık gibiydim ama rüyaydı. Şimdi bunun yakaza alemi olduğunu biliyorum.Her yerde kurumuş ağaçlar,İleride gözyaşları içinde annem.Ben kuru ağaçların üzerindeyim.Karşıda alev alev ateş yanıyor.Ağaçlar ateşe doğru hareket ediyor.Gittikçe yaklaşıyorum ateşe.İçine düşmeme az bir zaman kaldı.Ağaçlar geri geri hareket etmeye başladı.Arkamı dönüp baktığımda anacağızımın elleri açık rabbimden benim için dua ediyor.

Annemin duası vesilesiyle ateşe düşmedim. Kendime geldiğimde pek önemsememiştim bu rüyayı.Üniversiteye kayıt yaptırmaya babamla birlikte gittik.Devlet yurduna yerleşemedim.Her şey hazırdı ama nasıl olduysa bir problem çıktı ve yerleşemedim.Babam özel yurtlara bakalım dedi.İlk gittiğimiz yurda hemen kayıt yaptırdık.Buraya kayıt yaptırmamız,referanssız girmemiz hepsinin ayrı bir hikmeti var ama ben uzatmayacağım.

Bu yurt nur talebelerini yetiştiren bir yurtmuş. Yurtta herkesi ilk zamanlar kışkırtır, yoldan çıkarmaya çalışırdım.Hocaları üzerdim.Ama onlar hep bir sabır timsaliydi.Bir ablamız vardı.Allah ondan kat kat razı olsun.Benim odama geldiğinde rabbimin hikmeti hemen ayağa kalkar saygıyla dururdum önünde.Başka hiçbir kimseye bu saygıyı göstermezdim.O benim yanıma gelir bana çok güzel şeylerden bahsederdi.Onu dinlerken ruhum huzur bulurdu.

Derken önce bana kuran öğretmekle başladı. Daha sonra yavaş yavaş risaleleri tanıtmaya başladı.Her gün risale okumadan yatamıyordum artık.Risaleden namaz bahsini okuyunca çok mantığıma yatmıştı ve rabbim kabul ederse namazlarıma o zaman başladım.Risaleden bayanların örtünme gerekçesini okuyunca o kadar şaşırmıştım ki meğer örtünmek bayanın bizzat kendisi için bir rahatlıkmış ve ondan sonra kapandım.Her şey hızla değişiyordu hayatımda.
Annem ve babam her telefon görüşmesinden sonra çok şaşırıyorlar ve memnun oluyorlardı konuşma tarzımdan.Risalelerden ana baba hakkını çok iyi öğrendim.Öyle büyük bir nimet ki bir insanı insan yapan her şey risalelerde var.Rabbime sonsuz şükür hidayete erdim.Anneme ve babama hayırlı saygılı bir evlat oldum.Çevremdeki insanların ihtiyaçlarına,yardımına koşan,hiç kimseyi hor görmeyen,herkese rabbimi anlatmaya çalışan bir insan oldum.Şimdi bakıyorum da iyi ki risaleler var diyorum ve gençleri bu yolda yetiştirecek kurumlar var.Hayatımda çok şey değişti inanın.O kadar güzel olaylarla karşılaştım ki anlatsam sayfalar yetmez. İnanın risale bulunmaz bir nimet. Sevgi ve saygı ile Allaha emanet olun...

Nihal / Aydın / Muhasebe

• < Önceki
• Sonraki >